در اجرای بند (2) ماده‌ی (7) قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران مصوب آذر ماه 1384، این دستورالعمل به منظور تعیین چگونگی تأسیس و فعالیت سبدگردان موضوع بند (17) ماده‌ی (1) قانون مذکور، در تاریخ 1389/08/29 به شرح ذیل به تصویب هیأت‌مدیره سازمان بورس و اوراق بهادار رسید.

• فصل یک – تعاریف:
  • ماده 1:

اصطلاحات و واژه‌های تعریف شده در ماده ی 1 قانون بازار اوراق بهادار، مصوب آذر ماه 1384، به همان معانی در این دستورالعمل به‌کار می‌روند. واژه‌های دیگر بکار رفته در این دستورالعمل به شرح زیر تعریف می‌شوند:

• بند 1:

قانون بازار اوراق بهادار: منظور قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران مصوب آذر ماه 1384 و اصلاحات بعدی آن است.

• بند 2:

قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی جدید: منظور قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی جدید به منظور تسهیل اجرای سیاست‌های کلی اصل چهل و چهارم قانون اساسی مصوب آذرماه سال 1388 است.

• بند 3:

شرکت سپرده­گذاری: منظور شرکت سپرده‌گذاری مرکزی اوراق بهادار و تسویه وجوه ایران (سهامی عام) می‌باشد.

• بند 4:

سبدگردانی: تصمیم به خرید، فروش یا نگه‌داری اوراق بهادار به‌نام سرمایه‌گذار معین توسط سبدگردان در قالب قراردادی مشخص، به منظور کسب انتفاع برای سرمایه‌گذار است.

• بند 5:

سبد اختصاصی: منظور مجموع دارایی‌های موضوع سبدگردانی (اعم از وجه نقد، اوراق بهادار و مطالبات) است که به مشتری معینی تعلق دارد.

• بند 6:

امین: شخص حقوقی است که با معرفی سبدگردان و تأیید سازمان، برای هر سبدگردان تعیین شده و وظایف و مسئولیت‌های مربوطه را در این دستورالعمل می‌پذیرد.

• بند 7:

مشتری: شخصی است که در قالب قراردادی مشخص، از خدمات سبدگردان استفاده می‌کند.

• بند 8:

شخص وابسته: شخص وابسته به هر شخص حقیقی و حقوقی به شرح زیر است:

الف) شخص وابسته به هر شخص حقیقی عبارت است از همسر و اقرباء نسبی درجه‌ی اول از طبقه‌ی اول آن شخص و هر شخص حقوقی که حداقل 20 درصد منافع آن متعلق به شخص حقیقی مورد نظر باشد یا شخص حقیقی موردنظر بتواند حداقل یکی از مدیران آن را تعیین کند.

ب) شخص وابسته به هر شخص حقوقی عبارتست از شخصی وابسته به واحد تجاری که در استانداردهای حسابداری ملی ایران، تعریف شده است.

• بند 9:

سهامدار یا شریک عمده: یک شخص وقتی شریک عمده‌ در یک شخص حقوقی محسوب می‌شود که به همراه اشخاص وابسته به خود، حداقل پنج درصد از حق رأی برای انتخاب مدیران شخص حقوقی را در اختیار داشته یا حداقل پنج درصد منافع شخص حقوقی متعلق به‌ وی باشد.

• بند 10:

مؤسس عمده: یک شخص وقتی موسس عمده‌ی یک شخص حقوقی در شرف تأسیس محسوب می‌شود که به همراه اشخاص وابسته به خود، حداقل پنج درصد از حق ‌رأی برای انتخاب مدیران شخص حقوقی را پس از تأسیس در اختیار می‌گیرد یا حداقل پنج درصد منافع شخص حقوقی پس از تأسیس، متعلق به وی می‌شود…